پارسی پارسا بلای عشق تو نگذاشت پارسا در پارس  یکی منم که ندانم نماز چون بستم اعلامیه خواستگاری... آگهی نمره یک دی ماه جلالیفوریت اعلابه سمع و نظر عموم مخدومین درگاه همایونی و کلیه تجار و منصوبین لشگری و کشوری و رعایا و عوام‌وخواص دارالخلافه ، دانش آموختگان مروی و فارغ التحصیلان دانشسراهای عالی ‌و‌مدرسه طب و اونیورسیته فرنگ میرساند:اراده اشرف علیا مخدره صبیه محترمه میرزا محمدحسن خان ملک التجار براین مقرر گردیده تا از میان بزرگان و منسوبین سببی و نسبی درگاه همایونی و تجار نیکو

پارسی پارسا بلای عشق تو نگذاشت پارسا در پارس  یکی منم که ندانم نماز چون بستم آرزوهای بربادرفته دنیا پراز آدمهایی ست که باورشان نمیشود چهل ساله شدندتازه این که‌سنی‌نیست آدمی باور به سن ندارد پنجاه و شصت ساله و حتا هفتادساله هاهم‌همین طورند..آدمی به خیلی چیزها باورنداردبه سن به سلامتی به دارایی به علمبعضی ها دوراز جانتان به عقلبمحض کم شدن هر کدامشان هنوز درخیال داشتن تمام وکمالش هستندآدمی‌ست دیگرمعجونی از ترشی خاطرات و شیرینی آرزوهاتلخی سختی ها و تندی نگرانی هاآدمی دنبال گمشده

پارسی پارسا بلای عشق تو نگذاشت پارسا در پارس  یکی منم که ندانم نماز چون بستم ماه در محاق هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرودهرگز از یاد من آن سرو خرامان نروداز دماغ من سرگشته خیال دهنتبجفای فلک و غصّهٔ دوران نروددر ازل بست دلم با سر زلفت پیوندتا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرودهر چه جز بار غمت بر دل مسکین منستبرود از دل من وز دل من آن نرودآنچنان مهر توام در دل و جان جای گرفتکه اگر سر برود از دل و از جان نرودگر رود از پی خوبان دل من معذورستدرد دارد چه کند کز پی درمان نرودهر که خواهد